poniedziałek, 3 października 2016


Mgłabym powiedzieć, że mnie to nie dotyczy, bo w Polsce nie mieszkam i mieszkać nie będę (tak mi dopomóż Bóg). Ale... No właśnie. Nawet będąc daleko, nawet będąc "bezpieczna", nawet nie tkwiąc w tym szaleństwie i tak czuję się tak jakby te czarne łapska wyciągły się po mnie.
Więc choć tak wirtualnie i mentalnie łączę się z polskimi kobietami.
o

5 komentarzy:

  1. ankaskakanka3 października 2016 19:51

    A ja tu mieszkam i mnie to dotyczy.

    OdpowiedzUsuń
  2. Wikera Potyczki3 października 2016 22:49

    Też się przyłączam!

    OdpowiedzUsuń
  3. Goria19 października 2016 10:23

    Dokładnie. Wiesz najpiękniejsze jest, że kobiety w kilku krajach Ameryki Południowej zaczęły planować także protest przeciwko kulturze "macho" i przemocy względem nich. Powiedziały, że to właśnie polski Czarny Protest je zainspirował. A przecież Polki zostały zainspirowane przez Islandki. To jest cudowne, że kobiety tak się nawzajem inspirują i wspierają.

    OdpowiedzUsuń